ไม่รู้เพราะอะไรทำไมเราถึงอยู่ดีๆก็นึกอยากทำ เจ้าสเปซนี่ขึ้นมาอีกครั้ง ทั้งๆที่ก้เลิกทำไปนานมากๆแล้ว
แต่วันนี้ที่คิดอยากทำอะ ไม่ใช่ว่าทำเรื่อยเปื่อยนะเพราะเค้ากะว่าจะอุทิศสเปซนี้ให้กับคำสั่งสอนของพระพุทธองค์
อย่าเพิ่งเบือนหน้าหนีนะเด็กๆทั้งหลาย เพราะพวกเธอรุ้ไหมว่าเราพวกเธอมองข้าม สิ่งที่เรียกว่าธรรมะ เนี่ยแหละที่พวกเธอกำลังตามหา
จะเชื่อได้แค่ไหน???????????
นั่นสินะ ตอนแรกตัวเป้งเองไม่ใช่คนที่จะมาพุดเรื่องอะไรแบบนี้เลยนะใช้ชีวิต แบบวัยรุ่นทั่วไป ไม่เคยคิดว่าการกระทำของเรา
ในปัจจุบันของเรามีผลมาจากอดีตและส่งผลต่ออนาคตเสมอ บอกตอนนี้ไปพวกเธอก็คงจะไม่เชื่อใช่มั้ยหละ เอาเป็นว่าค่อยๆพิสูจน์ละกัน
เพราะเราไม่ต้องการให้ใครมางมงายแต่เราให้ทุกคนตาสว่างจากบางอย่างที่กำลังครอบงำเธออยู่
จะบ้าหรอ ตัวชั้นแท้ๆ ใครจะมาครอบงำ !!! นี่อาจเป็นคำพูดในความคิดของใครบางคน
แต่เธอเคยสงสัยบ้างมั้ยหละว่าทำไมคนเราถึงมีความคิดที่แตกต่างกัน ยกตัวอย่างเช่น
เราเห็น คนแก่มาขายพวงกญแจให้เรา ที่ร้านเนื้อย่าง
บางคนอาจมองว่า นักต้มตุ๋น
บางคนอาจมองว่า น่าสงสาร
บางคนอาจมองว่า ไม่สนใจดีกว่า
บางคนอาจมองว่า เรื่องธรรมดา
บางคนอาจมองว่า เรื่องที่ไม่น่าเกิดขึ้น
ทำไมเราถึงคิดต่างกัน เคยสงสัยบ้างมั้ย และเธอมีคำตอบดีๆพอที่จะอธิบายบ้างไหม
คำตอบง่ายๆเลยคือ การที่เธอคิดต่างกันนั้นเป็นผลมาจากอดีตและอาจเป็นเหตุผลสำหรับอนาคตด้วย
เธออาจเป็นคนมีจิตใจเมตตา คนขี้ตระหนี่ คนที่ไม่แยแส หรือคนขี้สงสาร
ทุกอย่างล้วนแล้วมาจากการกระทำของเธอในภพก่อนๆทั้งหมดทั้งมวล เธออาจกระทำจนมันเป็นนิสัยที่ติดตัวมาตั้งแต่ชาติที่แล้ว
มันก็ดีสำหรับคนที่มีจิตใจเมตตา แต่คนที่ยังมีใจขุ่นมัวหละ ทำไมเค้าถึงยังมองไม่เห็น ทำไมเค้าถึงคิดว่าเป็นเรื่องธรรมดาหละ
คำตอบที่ง่ายๆอีกเช่นกันคือ การทำดีคือการทำบุญอย่างหนึ่ง บางครั้งเจ้ากรรมนายเวรต้องการให้เธอไม่ได้บุญเพื่อที่เค้าจะได้ตามมาเล่นงานเธอง่ายๆไงหละ
สำหรับวันนี้เอาแค่นี้ก่อนละกันสำหรับใครที่เข้ามาอ่านและอ่านจนจบจงระลึกเลยว่าคุณยังมีบุญมากพอที่ดลใจให้คุณอ่านและเข้าใจแต่ใครที่ไม่เข้าใจก็พยายามสักหน่อยนะแล้วเธอจะรู้ว่า สิ่งที่สำคัญของชีวิต มันอยู่ไม่ไกลตัวเราเลยจริง
