หรือ การพยายามจะพบมันให้เร็วขึ้น เพื่อหนีสิ่งไม่ปรารถนาทั้งหลายในโลกแห่งความจริง สีเขียวอมฟ้า มีควันพิษหนาๆหุ้มอยู่…
ที่จริงแล้ว… เราทุกคนเกิดมา เมื่อได้สั่งสม
ความรู้ ความรู้สึก และสิ่งมากมายในชีวิต เพื่อจะเผชิญเสี้ยววินาทีแห่งความตายนี้ ….
เสี้ยวที่จะตัดสิน การเดินทางขั้นต่อไป
จนกว่าจะถึงจุดหมายของสรรพขีวิต คือ การไม่ต้องมาเกิด
…. มันเป็นแค่ ประตู ไปสู่อีกห้อง
อย่ากลัว และ อย่าวิ่งหามัน
แต่ จงพร้อมที่จะเจอมัน อยางมีสติสัมปชัญญะ ที่จะยิ้มรับ ทักทาย
และ ผ่านไปอีกห้อง ที่เรามีสิทธิ์เลือกห้องใหม่ ต่อไปจ้า...
จิตเปรียบดังร่างกาย
เป็นสิ่งที่ควรรักษาไว้ให้สะอาด
แม้พบเจอฝุ่นควัน คราบเหงื่อไคล
ก็ควรหมั่นขัดเกลาชะล้างให้ผ่องใส
ชำระล้างกิเลสออกจากดวงจิต
ให้ผ่องใสประภัสสรตลอดเวลา
ส่วนซากนั้น
ก็ดูแลเพียงเพื่อให้เขาเป็นพาหนะ
พาจิตเรามุ่งตรงไป
สู่มรรคผลนิพพาน
เพียงไม่ละเลย แต่ไม่ต้องยึดติด
ไม่ต้องทราบเรื่องภัยพิบัติ
แต่ การได้เห็นความเปราะบางของชีวิตทั้งมวล
นั้น ช่วยให้เราใช้ทุกลมหายใจอย่างมีคุณค่า
